Indonesië, jaren tachtig, Bali, Kuta Beach
jaren negentig, Birma, op weg naar de Golden Rock
1974, Zuid-frankrijk. Citroën Dyane met bloemetjesbehang.
Vanochtend moest ik mijn voicemailbericht opnieuw inspreken. Een lastig karwei vind ik dat altijd. Gelukkig is het mogelijk jezelf te beluisteren voordat de opname definitief wordt. Ik heb het drie keer overgedaan voordat het in orde was. Niet te snel, niet onduidelijk, geen woordjes vergeten. De tijd van grappige berichten met muziekjes is gelukkig voorbij. Het moet nu allemaal zakelijk en direct.
Het inspreken van een boodschap op het antwoordapparaat is voor sommigen ook nog steeds lastig. Ze denken jou aan de lijn te krijgen, maar er komt iets technisch, een antwoordapparaat. Daar schrikken ze van. Een vriend van mij spreekt of helemaal niets in of hij aarzelt zo lang dat na een stilte nog wat gehakkel klinkt, maar dan weet ik al dat het Ruud is.
Een oud-collega van me heeft haar studenten eens een lastige opdracht gegeven. Ze moesten het onderwerp van het artikel waar ze de komende weken aan zouden werken aan haar doorgeven met een korte toelichting. Ze moesten haar antwoordapparaat bellen en kregen een minuut. Dat viel niet mee. De collega liet de opnamen in de klas horen en de studenten schaamden zich voor hun eigen gestuntel. Kort en bondig formuleren valt niet mee. Zeker als je niet echt overtuigd bent van je onderwerpkeuze. Eerst goed nadenken en dan veel oefenen, telkens opnieuw. Maar studenten zijn daar vaak te ongeduldig voor.
Vanavond weer de Rijdende Rechter. Over buren die ruzie krijgen over een schutting, of een boom, meestal ver weg, in troosteloze uithoeken van het land. Het begrip Leedvermaak is nooit zo duidelijk getoond: plezier beleven aan de ellende van anderen.
Het liefst zie ik een ruzie tussen de buren die het vroeger goed met elkaar konden vinden. Die over en weer op bij elkaar op de verjaardag kwamen, op de kat pasten als ze met vakantie waren.
Maar de stemming is helemaal omgeslagen. Ze haten elkaar. Halen rare streken uit om de ander dwars te zitten. Want de buren hebben zonder overleg een schutting geplaatst die wij niet mooi vinden, die te hoog is, een stukje op onze grond staat. Of een boom laten groeien die blaadjes laat vallen in onze vijver. En dat allemaal omdat ze gewoon jaloers zijn. Omdat ze niet deugen.
De ene partner is het meest aan het woord, de andere zit er verbeten bij, maar je ziet: dat is de kwade genius. Die smalle mond, die felle ogen. Die fluistert de ander iets in en ‘Ja,’ zegt die dan: ‘Ze maken met opzet heel veel lawaai als wij eens buiten zitten; ze zetten hun auto expres voor ons raam.’
Daar gaat het om, die gemene opmerkingen, die vuile blikken. Dat kan gaan acteur hen nadoen. Dat is het echte leven.
Het komt nooit meer goed. En Meester Frank Visser blijft altijd zijn neutrale zelf. Met een hoed of een pet, met kaplaarzen of een loden jas, hij stelt zijn kritische vragen, mompelt wat en doet zijn onherroepelijke uitspraak waar ze het dan maar mee moeten doen. De ene partij zit beteuterd te kijken de ander lacht bescheiden, een echte overwinning wordt het nooit, want als buren moet je toch weer met elkaar verder.
Nee hoor, ik kan gelukkig heel goed opschieten met mijn buren, aan beide kanten. Heb de Rijdende Rechter dus niet nodig. Maar burenruzies, daar kan ik geen genoeg van krijgen.
Zie ook: De Rijdende Rechter op de ordinaire toer http://wp.me/p1MauM-9t
Mensen met problemen hebben vaak ook te maken met schulden. Huurschulden, schulden bij het energiebedrijf, het postorderbedrijf, de belastingdienst. Die laatste is er vaak als eerste bij om je het vuur na aan de schenen te leggen. Deurwaarders, boetes, loonbeslag, schuldsanering, jarenlang leven van 60 euro in de week. Vreselijk natuurlijk, maar ja, belasting moet nu eenmaal betaald worden.
Sommige mensen zijn zo handig dat ze dat allemaal ontlopen. De afgelopen week werd in Putten op de Veluwe bij een verkeerscontrole een man opgepakt die nog een belastingschuld van 178.777 euro had openstaan.
De eerste vraag is natuurlijk: hoe kom je aan zo’n schuld, maar ook: hoe kan het dat justitie die man niet eerder in zijn kraag heeft gevat? Van wanneer dateert die schuld? Waarom zou je als belastingdienst heel veel moeite doen om een belastingschuld van 93 euro te innen bij een eerzame huismoeder (inclusief dreigbrieven, verkeerde brieven, misverstanden, incassokosten), als je met wat meer moeite meer dan anderhalve ton kan pakken van een handige jongen die hoogstwaarschijnlijk in duistere zaakjes doet?
Belastingdienst. ‘Leuker kunnen we het niet maken, makkelijker wel.’ Als je belastingschuld maar hoog genoeg is, kan je dus nog rustig doorgaan met je handeltjes en rond blijven rijden in je auto. Lekker makkelijk. Tot dat fatale moment natuurlijk dat je wordt aangehouden. De auto werd alvast in beslag genomen, de man moest lopend terug naar zijn hennepkwekerijen, zijn bordelen of andere onduidelijke onderkomens.
Het naadje van de kous zullen we wel nooit te weten komen. Er zal nog heel wat water door de Rijn moeten stromen voordat de belastingdienst die enorme som van die handige jongen binnenkrijgt, die vast ook een handige advocaat heeft.
De zomervakantie in Hilversum is al begonnen. Pauw & Witteman hadden gisteravond hun laatste uitzending, veel andere actualiteitenprogramma’s gaan de komende weken op slot. De zomer biedt vermaak en heel veel sport.
Maar 12 september zijn er toch verkiezingen? Graag heel veel spannende discussieprogramma’s, kritische vragen, goede achtergronddocumentaires. Veel Rutte versus Samsom. Kan spannend worden. Twee begaafde debaters, jong, vol energie, strijdbaar. Als jonge hanen klaar voor de strijd.
Jammer dat de PvdA niet heeft gekozen voor een wijze kloek. Dat zou een heel ander beeld hebben opgeleverd. In Noordrijn-Westfalen, de Duitse deelstaat waar mogen belangrijke verkiezingen zijn, staat SDP politica Hannelore Kraft (51) sinds 2010 aan het hoofd van de regering. Een gedreven politica, maar vooral ook een verstandige, warme vrouw die vertrouwen wekt en de sociaaldemocratische kiezer weet vast te houden. De SPD staat op winst en zal, als de voorspellingen uitkomen, samen met de Groenen een nieuwe regering kunnen vormen.
Als de PvdA zo’n kandidaat had gehad, zouden de verkiezingsdebatten anders verlopen; zou de uitslag wel eens heel anders kunnen zijn. Maar zo iemand was niet voorhanden. Mariette Hamer heeft niet de hartelijkheid die Hannelore Kraft uitstraalt. Jeltje van Nieuwenhoven was zo iemand. Altijd zichzelf, iemand die zich niet verstopte achter Haags jargon. Nuchter en duidelijk met gevoel voor humor.
Het zier ernaar uit dat de zes grootste partijen geleid zullen worden door vijf mannen en één vrouw, Jolanda Sap. Of zij over het lawaai van de haantjes heen kan komen, vraag ik me af.
In slechts zes staten is van de VS is het huwelijk opgesteld voor ‘same sex marriages’. De conservatieven zijn mordicus tegen, ze beroepen zich daarbij op de religie en Amerika is nu eenmaal een rechts, religieus land. Alleen in de ‘liberale’ staten aan de oostkust en in Californië is men wat gematigder.
De homogemeenschap, aangeduide als LBGT (Lesbian, Bi-Sexual, Gay, Transgender) activisten, laat zich luid en duidelijk horen en doen een beroep op de Democraten om zich uit te spreken voor het homohuwelijk. Eerst uitte vicepresident Joe Biden zich en op 9 mei kwam bij Obama ook het hoge woord eruit: hij steunt het homohuwelijk. Wel verklaarde hij dat dit een onderwerp is waarover de afzonderlijke staten zelf een beslissing moeten nemen.
Mitt Romney, de kandidaat van de Republikeinen, heeft zich altijd duidelijk uitgesproken tegen het homohuwelijk. In zijn partij is er een sterke lobby die ijvert om in alle staten het homohuwelijk te verwerpen.
Hoe bang de Republikeinse partij voor homo’s is, blijkt wel uit het feit dat hun buitenlandadviseur Richard Grenell onder grote druk ontslag heeft genomen. Deze oud-medewerker van George Bush is openlijk homoseksueel. Dat was nooit een belemmering om hem in dienst te nemen, ook was hij de vertegenwoordiger van de VS bij de Verenigde Naties. De ‘sociaal conservatieven’ uit de partij waren echter bang dat Grenell niet betrouwbaar zou zijn als Obama zich zou uitspreken voor het homohuwelijk. Als homo zou hij dan wel eens kunnen sympathiseren met de tegenpartij.
Het homohuwelijk is inmiddels in 14 landen officieel ingevoerd, in Nederland als eerste. In veel landen vormt het nog een onderwerp van discussie, zoals in Denemarken, Duitsland, Frankrijk en Brazilië. Voor de VS is de erkenning van ‘same sex marriage’ een enorme stap.
Religieuze groepen willen hun waarde en normen graag opleggen aan een ieder, hun voornaamste argument is daarbij dat het huwelijk een heilig instituut is dat niet bezoedeld mag worden door die vreselijke homo’s en lesbo’s.
Dat kunnen nog aardige discussie worden tijdens de verkiezingsdebatten.
- Volgende week ga ik naar een workshop ‘Schrijven met passie’.
- Goh, leuk. Wat gaan jullie dan doen?
- Nou gewoon, schrijven vanuit jezelf, zonder remmingen.
- En wat gaan jullie schrijven? Woorden, zinnen, verhaaltjes?
- Dat weet ik niet precies, gedichten geloof ik.
- O moeilijk, vind ik altijd moeilijk gedichten.
- In gedichten kan je je goed uiten, dan komt je ziel boven.
- Toe maar. En hoe wek je die passie op. Roken jullie eerst een jointje?
- He doe niet zo flauw. Iedereen bezit passie,
die moet je gewoon toelaten, z’n gang laten gaan.
- Ik weet het niet hoor, het klinkt een beetje Karel Appel-achtig:
‘ Ik rotzooi maar wat aan’.
- Juist niet. Daarom is het een workshop. Je dwingt je passie in een bepaalde vorm.
- Ik leg mijn passie liever in een geurende stoofschotel.
- Goed idee, daar ga ik over schrijven: over al die warmte,
die geuren en kleuren die zich mengen en langzaam,
heel langzaam vormen tot een heerlijk gerecht …
Marokkaanse groenteschotel voor 2 – 3 pers.
2 eetl. olijfolie,
klein blikje tomatenpuree, groentebouillon,
1 grote ui, in stukjes,
1 groene paprika in stukjes,
100 gr. wortel, in plakjes
1 grote aardappel, in blokjes
1 courgette, in plakjes
¼ blikje kapucijners,
handje rozijnen, 25 gr. blanke amandelen,
1 thl. komijn,
verse koriander of peterselieblad,
mespunt cayenne peper,
1 thl. Paprikapoeder,
1 thl. kerrie,
zout en peper
• fruit de ui in de olie en voeg kerrie, paprikapoeder en tomatenpuree toe.
• fruit dit een minuutje en doe er dan een flinke scheut bouillon bij
• breng het geheel aan de kook
• voeg paprika, wortel en aardappel toe en kook zachtjes tot de groenten gaar zijn (20 min.)
• doe er dan de courgette, kapucijnders, rozijnen en amandelen bij
breng het op smaak met cayennepeper, komijn zout en peper.
Nog eens 10 minuten laten pruttelen op een zacht vuur. Bestrooi het geheel met koriander of peterselieblad.
Lekker hierbij is couscous
Borsten, zo weten we allemaal, zitten aan de buitenkant. Maar de inborst zit van binnen. Je hoort er weinig over, er zijn geen medische specialisten die zich erin verdiepen, maar je kunt er behoorlijk last van hebben, van een slechte inborst.
 | joost tibosch sr op Betrapt zonder hoofddoek |
 | lommerte op Gezellig bij elkaar rond de… |
 | Reggie Roning op De boodschap van John Gui… |
 | Nanos op Pinksteren: de Heilige Geest i… |
| joost tibosch sr op Pinksteren: de Heilige Geest i… |
